Sztuczna inteligencja (AI) zasadniczo zmieniła sposób, w jaki programujemy. Agenci AI potrafią generować kod, optymalizować go, a nawet pomagać w debugowaniu. Niemniej istnieją ograniczenia, o których programiści powinni pamiętać, pracując z AI.
Agentom AI trudno jest zawsze zachować prawidłową kolejność instrukcji w kodzie. Mogą na przykład umieszczać inicjalizacje na końcu pliku, co powoduje błędy w czasie wykonywania. Ponadto AI może bez wahania definiować wiele wersji tej samej klasy lub funkcji w projekcie, co prowadzi do konfliktów i zamieszania.
Jednym z rozwiązań jest korzystanie z platform do kodowania z AI, które potrafią zarządzać pamięcią i strukturą projektu. Pomaga to utrzymać spójność w złożonych projektach. Niestety te funkcje nie zawsze są stosowane konsekwentnie, co może spowodować, że AI straci spójność projektu i wprowadzi niepożądane duplikacje lub nieprawidłowe zależności podczas programowania.
Większość platform do kodowania z AI działa z tzw. narzędziami, które mogą wywoływać duże modele językowe. Narzędzia te opierają się na otwartym standardowym protokole (MCP). Możliwe jest zatem podłączenie agenta do IDE, takiego jak Visual Code. Opcjonalnie możesz uruchomić lokalnie LLM z llama lub ollama i wybrać serwer MCP do integracji. NetCare stworzyło serwer MCP aby pomóc w debugowaniu i zarządzaniu podsystemem (Linux). Przydatne, gdy chcesz od razu wdrożyć kod na żywo.
Modele można znaleźć na huggingface.
Aby lepiej zarządzać kodem generowanym przez AI, deweloperzy mogą korzystać z rozszerzeń IDE, które monitorują poprawność kodu. Narzędzia takie jak linters, type checkery i zaawansowane narzędzia analizy kodu pomagają wykrywać i poprawiać błędy we wczesnej fazie. Stanowią one istotne uzupełnienie kodu generowanego przez AI, aby zapewnić jakość i stabilność.
Jedną z głównych przyczyn, dla których agenci AI powtarzają błędy, jest sposób, w jaki interpretują interfejsy API AI. Modele AI potrzebują kontekstu i jasnego określenia roli, aby generować efektywny kod. Oznacza to, że prompt powinien być kompletny: nie tylko zawierać wymagania funkcjonalne, lecz także explicite określać oczekiwany rezultat i warunki brzegowe. Aby to ułatwić, możesz zapisywać prompty w standardowym formacie (MDC) i zawsze dołączać je do żądań wysyłanych do AI. Jest to szczególnie przydatne dla ogólnych zasad programowania, które stosujesz, oraz dla wymagań funkcjonalnych i technicznych i struktury projektu.
Produkty takie jak FAISS i LangChain oferują rozwiązania, aby AI lepiej radziła sobie z kontekstem. FAISS pomaga na przykład w efektywnym wyszukiwaniu i pobieraniu istotnych fragmentów kodu, podczas gdy LangChain wspiera strukturyzację kodu generowanego przez AI i zachowanie kontekstu w większym projekcie. Możesz też opcjonalnie uruchomić to lokalnie z wykorzystaniem baz danych RAC.
AI to potężne narzędzie dla programistów i może przyspieszyć procesy rozwoju. Jednak wciąż nie potrafi samodzielnie zaprojektować i zbudować bardziej złożonej bazy kodu bez nadzoru człowieka. Programiści powinni traktować AI jako asystenta, który może automatyzować zadania i generować pomysły, ale nadal potrzebuje wskazówek i korekty, aby osiągnąć dobry rezultat.
Wykorzystaj kontakt aby pomóc w skonfigurowaniu środowiska programistycznego, tak aby zespoły mogły w pełni wykorzystać środowisko deweloperskie i bardziej skupić się na inżynierii wymagań oraz projektowaniu niż na debugowaniu i pisaniu kodu.