ผู้มีอำนาจในการออกแบบ AI

เรากำลังอยู่ในจุดเปลี่ยนของการพัฒนาซอฟต์แวร์ การสนทนามักจะเกี่ยวกับ แบบไหน AI เขียนโค้ดได้ดีที่สุด (Claude ปะทะ ChatGPT) หรือ ที่ไหน AI ควรจะอยู่ที่ไหน (IDE หรือ CLI) แต่นั่นไม่ใช่คำถามที่ถูกต้อง

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ สร้าง ของโค้ด แต่มันอยู่ที่ การตรวจสอบความถูกต้อง ของมัน

เมื่อเรายอมรับ AI ในฐานะ "ผู้สร้างโค้ดตามเจตนา" (Vibe Coders) – โดยที่เรากำหนดเจตนาและให้ AI ดำเนินการ – เราจะสร้างกระแสซอฟต์แวร์ใหม่จำนวนมหาศาล ฝูงเอเจนต์ AI สามารถสร้างโค้ดได้มากกว่าที่นักพัฒนาระดับอาวุโสจะทบทวนได้ภายในหนึ่งสัปดาห์ มนุษย์กลายเป็นคอขวดไปแล้ว

ทางออกไม่ใช่ เพิ่มเติม มนุษย์ ทางออกคือ ผู้มีอำนาจในการออกแบบ AI.

จากช่างฝีมือสู่ผู้อำนวยการโรงงาน

ตามธรรมเนียมแล้ว "ผู้มีอำนาจในการออกแบบ" (Design Authority) คือกลุ่มสถาปนิกที่ประชุมกันสัปดาห์ละครั้งหรือเดือนละครั้งเพื่ออนุมัติหรือปฏิเสธการออกแบบ ในโลกของ การพัฒนา AI ด้วยความเร็วสูง รูปแบบนั้นล้าสมัยไปอย่างสิ้นเชิง มันช้าเกินไปและตอบสนองช้าเกินไป

เมื่อเราเปลี่ยนไปใช้ "โค้ดที่ทิ้งได้" (Disposable Code) ซึ่งเป็นซอฟต์แวร์ที่เราไม่ได้ปรับปรุงแก้ไขอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แต่จะทิ้งและสร้างใหม่เมื่อข้อกำหนดเปลี่ยนไป บทบาทของเราจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เราไม่ได้เป็นช่างก่ออิฐที่วางหินทีละก้อนอีกต่อไป เราคือสถาปนิกของโรงงานที่พิมพ์ผนังออกมา

แต่ใครจะตรวจสอบว่ากำแพงเหล่านั้นตั้งตรงหรือไม่?

“ถุงมือ” การทดสอบด้วยไฟอัตโนมัติ

AI Design Authority ไม่ใช่บุคคล แต่เป็นไปป์ไลน์ เป็น "สนามทดสอบ" ที่ทุกกฎของโค้ดที่สร้างขึ้นจะต้องผ่านการต่อสู้เพื่อเข้าสู่การผลิต กระบวนการนี้ไม่ได้มาแทนที่การตรวจสอบโค้ดของมนุษย์ด้วย ไม่มีอะไรแต่ด้วยบางสิ่งที่ ดีกว่า.

มันทำงานเป็นสามชั้น:

1. อำนาจบริหาร (การสร้าง)
เราไม่ได้ขอให้ AI ตัวเดียวในการแก้ปัญหา แต่เราขอสามตัว เราให้ Gemini 3, GPT-5 และโมเดลโอเพนซอร์ส (เช่น Llama) ทำงานพร้อมกันในปัญหาเดียวกัน สิ่งนี้ช่วยป้องกันการมองแบบอุโมงค์และทำลาย 'ความเกียจคร้าน' ที่บางครั้ง LLM ประสบกับปัญหานี้ แนวทางนี้ยัง ได้รับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ และแสดงให้เห็นว่าคุณสามารถป้องกันภาพหลอนของ AI และสร้างสายโซ่ที่ยาวมากโดยไม่มีข้อผิดพลาด

2. ตัวกรองที่เข้มงวด (กฎหมาย)
นี่คือสิ่งที่ไม่อาจโต้แย้งได้ โค้ดต้องคอมไพล์ได้ ลินเตอร์ต้องไม่บ่น และที่สำคัญคือ การทดสอบแบบกล่องดำ ต้องผ่านการทดสอบ เราไม่ได้ทดสอบว่าฟังก์ชันทำงานภายในอย่างไร (เพราะนั่นอาจเป็นการปั่นป่วน AI ได้) แต่เราทดสอบว่าระบบทำงานตามที่ควรจะเป็นจากภายนอกหรือไม่ หากการทดสอบล้มเหลว? โยนทิ้งถังขยะทันที

3. ตัวกรองแบบนุ่มนวล (คณะลูกขุน AI)
นี่คือนวัตกรรมที่แท้จริง โซลูชันที่เหลือจะถูกนำเสนอต่อ "AI โหวต" ที่มีความเชี่ยวชาญ ตัวแทนนี้ไม่ได้เขียนโค้ด แต่ อ่าน โค้ด เขาได้รับการฝึกฝนตามหลักการสถาปัตยกรรม ข้อกำหนดด้านความปลอดภัย (OWASP, ISO) และกฎระเบียบการปฏิบัติตามข้อกำหนด (EU AI Act) ของเรา
เขาให้ความเห็นว่า: “โซลูชัน A เร็วกว่า แต่โซลูชัน B ปลอดภัยกว่าและสอดคล้องกับสถาปัตยกรรมไมโครเซอร์วิสของเราได้ดีกว่า”

ผู้ชนะจะเข้าสู่ขั้นตอนการผลิต

หลักการแบ่งแยกอำนาจของซอฟต์แวร์

โมเดลนี้บังคับให้เกิดการแบ่งแยกอำนาจซึ่งขาดหายไปในหลายทีม

• ฝ่ายนิติบัญญัติ (สถาปนิก): สถาปนิกเป็นผู้เขียน "รัฐธรรมนูญ" พร้อมท์ เอกสารสถาปัตยกรรมproject-description.md, rules.md, skills.md en principles.md) ข้อกำหนดที่เข้มงวด สถาปนิกเป็นผู้กำหนด อะไร สิ่งที่เราจะสร้าง ใครจะเป็นผู้สร้าง วิธีการ และ เหตุผล.
• ฝ่ายบริหาร (เอเจนต์การเขียนโค้ด): พวกเขาดำเนินการอย่างรวดเร็ว ราคาถูก และอยู่ภายใต้การดูแลของผู้พัฒนาที่เป็นมนุษย์
• ฝ่ายตุลาการ (หน่วยงานออกแบบ): ชั้น AI อิสระที่ตรวจสอบตามกฎหมาย

บทสรุป: บทบาทใหม่ของสถาปนิก

มันปลดปล่อยเราจากพันธนาการของข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์ และช่วยให้เรามุ่งเน้นไปที่สิ่งที่เราทำได้ดี: การคิดเชิงระบบ การค้นหาความจริง โครงสร้าง และการตัดสินใจ

คำถามไม่ใช่ว่า AI สามารถเขียนโค้ดของเราได้หรือไม่ หัวข้อนั้นได้ข้อสรุปแล้ว โค้ดส่วนใหญ่จะกลายเป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้แล้วทิ้ง
คำถามคือ: คุณกล้าที่จะควบคุม โค้ด ปล่อยไป เพื่อให้สามารถควบคุม คุณภาพ กลับคืนมาได้หรือไม่?

แจ้งให้เราทราบ